Η ΕΕ σχεδιάζει να κλείσει εντελώς τα σύνορα της για τους πρόσφυγες από την 1 Μαρτίου

Σύνοδος Κορυφής: Ρητή δέσμευση ότι δεν θα κλείσουν τα σύνορα θέλει η Αθήνα !! Αλλά…

….

Σύμφωνα όμως με αυστριακή εφημερίδα (πηγή),  μετά την αποτυχία της καγκελαρίου στις διαπραγματεύσεις, η ΕΕ σχεδιάζει να κλείσει τα σύνορα της από την 1η Μαρτίου – ενώ η Ελλάδα θα οδηγηθεί εκτός της Σέγκεν για ένα χρονικό διάστημα, με τη συμφωνία της κυβέρνησης της. Εάν  πράγματι ισχύει, η χώρα μας θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα – αφού δεν θα αφορά μόνο τους μετανάστες αλλά, επίσης, τους Σύρους πρόσφυγες.

Φαίνεται λοιπόν πως η εκλογική κατάρρευση της κυρίας Merkel υπερισχύει.

Advertisements

Καθηλώνεται ο Ερντογαν: Εξαφανιστείτε από τη Συρία!Μην πετάξει τίποτα!

 

spout

Το »σπούτνικ» δημοσιεύει τον χάρτη πτήσης της aeroflot προς την Κύπρο επιδεικνύοντας με τον πιο επιβλητικό τρόπο όπως βλέπετε την αδιαφορία προς την Τουρκία και μας βάζει σε διαδικασία αναμονής για το τι μπορεί να συμβεί σε Μεσόγειο και Μαύρη θάλασσα.

Ο χάρτης σημειώνει την αποφυγή όλης της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και της Τουρκίας συνολικής διάρκειας πτήσης 14 ωρών.

spou

ernt
Δόθηκε η εντολή από Ερντογάν – Νταβούντογλου να σταματήσει κάθε κίνηση τουρκικών αεροσκαφών πάνω από τον εναέριο χώρο της Συρίας μετά την την ανάπτυξη των ρωσικών αντιαεροπορικών-αντιπυραυλικών συστημάτων S-400.

Φοβήθηκαν τόσο που αρχίζουν και μαζεύονται όσο περισσότερο μπορούν οι Τούρκοι δίνοντας έτσι το πλεονέκτημα στους Ρώσους να τους απαντήσουν με προκλήσεις μέχρι να καταλήξουν στην μεγάλη κίνηση που θα σημάνει και την επίσημη έναρξη του πολέμου!

voicenews.gr

Χ.Κίσινγκερ: «Η Ρωσία με την επέμβαση στη Συρία εκτοπίζει τις ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή»

«Η ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ISIS ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ»

  

Ο Χένρι Κίσινγκερ, το «γεράκι» της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και ο άνθρωπος που με ωμό και κυνικό τρόπο εξέφραζε τα αμερικανικά συμφέροντα προχώρησε σε μία παραδοχή όσον αφορά στη Μέση Ανατολή: «Η Ρωσία με τον πόλεμο στη Συρία κατάφερε να εκτοπίσει τις ΗΠΑ από μία περιοχή στην οποία κυριαρχούσαν κάποτε εξ ολοκλήρου».

 

Την συγκλονιστική αυτή επισήμανση την έκανε με άρθρο του στην εφημερίδα Wall Street Journal μόλις την περασμένη Παρασκευή και σαν να μην έφτασε αυτό, ο άνθρωπος που ξέρει όσο λίγοι την Μέση Ανατολή (στην Ελλάδα είναι γνωστός για τα παιχνίδια με την Κύπρο και το Αιγαίο υπέρ της Τουρκίας) επί της ουσίας επισήμανε πώς η Ουάσιγκτον με τον ISIS έπαιξε και έχασε. 

 

«Η καταστροφή του ISIS αυτή τη στιγμή είναι πιο επείγουσα από την ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ», σημειώνει και προσθέτει πώς η παρέμβαση της Ρωσίας στη Συρία μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της τάξης στη Μέση Ανατολή. Με δύο λέξεις αποδομεί πλήρως την εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον στη διακεκαυμένη αυτή ζώνη.

 

Στο άρθρο του με τίτλο «μια διέξοδος στην υπό κατάρρευση Μέση Ανατολή» ο Χένρι Κίσινγκερ σημειώνει πώς η δημιουργία του ISIS και η δράση του στη Λιβύη, την Υεμένη, τη Συρία και το Ιράκ εξελίσσεται πλέον σε έναν αδυσώπητο εχθρό κατά της καθιερωμένης παγκόσμιας τάξης και αποσκοπεί να αντικαταστήσει το διεθνές σύστημα με μία ισλαμική αυτοκρατορία.

 

«Αν και οι ΗΠΑ κυριάρχησαν στην περιοχή μετά τον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1973, η Ουάσιγκτον τώρα κινδυνεύει να χάσει κάθε δυνατότητα να διαμορφώνει τα γεγονότα στην περιοχή», κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο Κίσινγκερ, αποδίδοντας το γεγονός αυτό στην ασαφή στρατιωτική προσπάθεια των ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν ως όχημα για την προώθηση των συμφερόντων τους τον ISIS.

 

Πλέον όμως φαίνεται πώς είναι αργά για τις ΗΠΑ, αφού η Ρωσία έχει μπει για τα καλά στο παιχνίδι και είναι αποφασισμένη όχι να μείνει στη Συρία, αλλά να «καθαρίσει» την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και μέχρι την Αφρική από τις τρομοκρατικές οργανώσεις που ενίσχυσαν οι ΗΠΑ.

 

«Η Ρωσία ενισχύσει την παρουσία της εκμεταλλευόμενη τις αντικρουόμενες και συγκεχυμένες πολιτικές των ΗΠΑ», λέει ο Κίσινγκερ και πλέον έχει το πάνω χέρι στη γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής που ήταν και ο στόχος της. Υποστηρίζει ότι δεν μπαίνει στα ιδεολογικά χωράφια η Μόσχα που «παίζονται» μεταξύ των σιιτών που υποστηρίζονται από το Ιράν και των σουνιτών που υποστηρίζονται από την Σαουδική Αραβία και την Ιορδανία.

 

Κατά τον Χένρι Κίσινγκερ, το Ιράν είναι μια ιμπεριαλιστική δύναμη που επιδιώκει να επεκτείνει την επιρροή της με την υποστήριξη της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Δαμασκό, καθώς και μη κρατικών φορέων, όπως η Χεζμπολάχ στο Λίβανο και οι Χούτις στην Υεμένη. «Τα σουνιτικά κράτη πιέζουν για την ανατροπή του Άσαντ, διότι φοβούνται τα ιρανικά σχέδια περισσότερο από τον ISIS», δηλώνει

 

Εν τω μεταξύ, ο Κίσινγκερ υποστήριξε ότι, οι ΗΠΑ με την επίτευξη της συμφωνίας για τα πυρηνικά με το Ιράν κόντρα στους συμμάχους τους (προφανώς εννοεί το Ισραήλ) κατά κάποιο τρόπο συναινεί στην ιρανική ηγεμονία» στο σουνιτική Μέση Ανατολή. 

 

Ο ίδιος προειδοποιεί πώς η πυρηνική συμφωνία ΗΠΑ και Ιράν δεν έχει καμία σχέση με τις τη συμφωνία ΗΠΑ-Κίνας στις αρχές του 1970 προειδοποιώντας πώς τότε Ουάσιγκτον και το Πεκίνο είχαν συγκλίνοντες στόχους, ιδίως όσον αφορά τη Σοβιετική Ένωση, ενώ σήμερα Ουάσιγκτον και Τεχεράνη παραμένουν ριζικά αντίθετες.

 

» ΓΙΑΤΙ ΣΙΩΠΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ; «

Απόψεις:
του Βασίλη Βιλιάρδου

Γιατί σιωπούν τα πρόβατα;

Οι Έλληνες, παρά το ότι φάνηκε πως όποιο κόμμα και αν επέλεγαν πια, δεν θα απέφευγαν τα μνημόνια, τη λεηλασία, και τη σκλαβιά τους, έχουν χειραγωγούμενοι την ψευδαίσθηση ότι, μπορούν δημοκρατικά να μην αφελληνισθούν.

analyst.gr

MΙΑ ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΦΕΣΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ;

ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ

Οικονομολόγος at
Ο Κώστας Ι. Μελάς είναι διδάκτορας (Ph.D) του τμήματος Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στα Διεθνή Νομισματικά. Τίτλος της Διδακτορικής Διατριβής: «Συναλλαγματικές Εξελίξεις στην Ελλάδα 1974-1985». Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου (M.Sc.) του Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης του ιδίου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στο Διεθνές και Διαπεριφερειακό Εμπόριο. Τίτλος της Μεταπτυχιακής Διατριβής: «Θεωρίες Διεθνούς και Διαπεριφερειακού Εμπορίου». Πτυχιούχος της Σχολής Οικονομίας και Εμπορίου του Πανεπιστημίου Φλωρεντίας…
https://i1.wp.com/new-deal.gr/wp-content/uploads/2014/02/cat-1050x703.jpg

Ένα νέο ερώτημα πλανάται πάνω από την παγκόσμια οικονομία: το 2016 η μοναδική περιφέρεια του πλανήτη, οι ΗΠΑ, που συνεχίζει με ρυθμούς ικανοποιητικούς τη μεγέθυνση του ΑΕΠ, θα καταφέρει να «τραβήξει» τις υπόλοιπες οικονομικές περιφέρειες καθώς η Κίνα διέρχεται μια έκφανση κρίσης, οι άλλοτε κραταιές αναδυόμενες οικονομίες βρίσκονται σχεδόν στα γόνατα και η ΕΕ συνεχίζει να βρίσκεται σε στασιμότητα τα τελευταία 5 έτη;

Μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση 2008-9 υπήρχε κοινή αντίληψη ότι ο λεγόμενος Νέος Κόσμος (Κίνα ,Ινδία, Βραζιλία, Ρωσία και οι υπόλοιπες αναδυόμενες οικονομίες ) θα «διέσωζαν» τον Παλαιό Κόσμο (ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνία). Η γρήγορη εξάπλωση της μεσαίας τάξης στις χώρες αυτές (ειδικά στην Κίνα) θα επέτρεπε τη συνέχιση εισαγωγών μεγάλων ποσοτήτων πρώτων υλών καθώς και προχωρημένης τεχνολογίας καταναλωτικά και επενδυτικά αγαθά. Δυστυχώς οι εξελίξεις δεν επιβεβαίωσαν τις προβλέψεις.
Η μεγέθυνση στις χώρες αυτές δεν συνεχίστηκε με τους αρχικά προβλεπόμενους ρυθμούς. Σε σχέση με το 2010 ο ρυθμός μεγέθυνσης των συγκεκριμένων οικονομιών μειώθηκε σχεδόν στο μισό: από 7,4% το 2010 στο 3,8% το 2015. Ο ρυθμός μεγέθυνσης της Κίνας μειώθηκε από 10,0% (2010) στο 7,0% το 2015. Στη Βραζιλία από 7,0% στο 3,% την ίδια περίοδο. Η Ρωσία από 5,0% (2010) στο -0,5% (2015). Η Ινδία από 10,3% (2010) σε 7,3% (2015).

Το αποτέλεσμα ήταν η σημαντική μείωση των τιμών πολλών πρώτων υλών (προεξάρχοντος της τιμής του πετρελαίου) αλλά και τη μείωση της χρησιμοποίησης της παραγωγικής δυναμικότητας πολλών εταιρειών με ενασχόληση την εξαγωγή τους (πχ Caterpillar). Βεβαίως πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι οι αρνητικές επιδράσεις στην αμερικανική οικονομία από την κρίση των οικονομιών των αναδυομένων χωρών θα είναι από μικρές έως μηδαμινές.

Στις ΗΠΑ η κατανάλωση και η αγορά στέγης αποτελούν τις ατμομηχανές της μεγέθυνσης. Οι εξαγωγές των ΗΠΑ προς τις αναδυόμενες οικονομίες ανέρχονται μόνο στο 4,0% του ΑΕΠ. Κάθε απώλεια του εξαγωγικού τομέα μπορεί να καλυφθεί από αύξηση της κατανάλωσης που αποτελεί το 70,0% του ΑΕΠ.

Σε αυτό συντρέχουν τα υπάρχοντα στοιχεία : δυνατή μεγέθυνση θέσεων εργασίας (περίπου 200000 μηνιαίως), χαμηλά επιτόκια και χαμηλή τιμή πετρελαίου.

Βεβαίως οι εξελίξεις στην Κίνα είναι σημαντικές διότι κανείς δεν γνωρίζει πως θα κινηθεί η κινέζικη ηγεσία σε σχέση με τη τιμή του γουάν και τις αβεβαιότητες που θα δημιουργηθούν στην παγκόσμια οικονομία κάτι που μπορεί να επιβραδύνει περαιτέρω την παγκόσμια ζήτηση.

Από την άλλη μεριά οι Κεντρικές Τράπεζες συνεχίζουν να ασκούν επεκτατική νομισματική προσπαθώντας να διευκολύνουν τις εξελίξεις. Μάλιστα το ΔΝΤ προειδοποίησε ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για επανάληψη της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, αυτή τη φορά στις αναδυόμενες οικονομίες, από την αναμενόμενη αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων δανεισμού.

Οι αναπτυσσόμενες χώρες θα πρέπει να προετοιμαστούν για πιθανό κύμα εταιρικών χρεοκοπιών και να παρακολουθούν στενά τις μεγάλες εταιρείες που έχουν σημαντική δανειακή έκθεση, ιδίως όταν αυτές έχουν σχέση με τράπεζες. Στη χειρότερη περίπτωση το κύμα χρεοκοπιών θα μπορούσε να εξελιχθεί σε φαύλο κύκλο, με τις εταιρικές χρεοκοπίες να πλήττουν τις τράπεζες, οι οποίες θα αρχίσουν να περιορίζουν τον δανεισμό, επιδεινώνοντας έτσι την οικονομική δραστηριότητα η οποία θα προκαλέσει ακόμη περισσότερες χρεοκοπίες κ.ο.κ.

Ύστερα από περίπου μία δεκαετία ιστορικά χαμηλών επιτοκίων δανεισμού τα οποία ευνόησαν τον εταιρικό δανεισμό, φαίνεται ότι πλησιάζει η ώρα της κρίσης, δηλαδή η ώρα όπου τουλάχιστον η αμερικανική Fed και η Τράπεζα της Αγγλίας θα αρχίσουν να αυξάνουν τα επιτόκια δανεισμού ανεβάζοντας το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους για εταιρείες που έχουν δανειστεί σε δολάρια και σε λίρες.

Ύστερα από περίπου μία δεκαετία ιστορικά χαμηλών επιτοκίων δανεισμού τα οποία ευνόησαν τον εταιρικό δανεισμό, φαίνεται ότι πλησιάζει η ώρα της κρίσης, δηλαδή η ώρα όπου τουλάχιστον η αμερικανική Fed και η Τράπεζα της Αγγλίας θα αρχίσουν να αυξάνουν τα επιτόκια δανεισμού ανεβάζοντας το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους για εταιρείες που έχουν δανειστεί σε δολάρια και σε λίρες.

Το πρόβλημα γίνεται οξύτερο από το γεγονός ότι στην παρούσα φάση οι αναδυόμενες οικονομίες δεν βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης όπως το 2008, αλλά σε φάση επιβράδυνσης. Με το εταιρικό χρέος στις αναδυόμενες να είναι σήμερα κατά μέσο όρο 26% μεγαλύτερο, με τη φυγή κεφαλαίων που αναμένεται να προκαλέσει η αύξηση των επιτοκίων και τις τιμές των εμπορευμάτων να έχουν μειωθεί κατακόρυφα, η αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους δεν φαντάζει ως η καλύτερη επιλογή.

Αν προστεθεί σε αυτούς τους παράγοντες και η σημαντική υποβάθμιση πολλών νομισμάτων αναπτυσσόμενων οικονομιών έναντι του δολαρίου τον τελευταίο χρόνο, τότε υπάρχουν όλα τα στοιχεία για την τέλεια καταιγίδα στις αναπτυσσόμενες οικονομίες και, εν συνεχεία, στις ανεπτυγμένες.

Πηγή άρθρου: http://new-deal.gr/

Γιατί αρνήθηκε η Ελλάδα ένα διάλειμμα από το ευρώ

Daniel_Gross

Καθ΄ όλο το πρώτο εξάμηνο της φετινής χρονιάς, από τη στιγμή που το ακροαριστερό, αντίθετο στη λιτότητα κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ ανήλθε στην εξουσία τον Ιανουάριο, το ελληνικό έπος σχεδόν μονοπώλησε την προσοχή των Ευρωπαίων πολιτικών ιθυνόντων. Ακόμα κι όταν κατέρρεε η οικονομία της χώρας τους, η νέα ελληνική κυβέρνηση παρέμεινε ανένδοτη στην απαίτηση ελάφρυνσης του χρέους δίχως λιτότητα – τουτέστιν, μέχρι τα μέσα Ιουλίου, όταν ξαφνικά συμφώνησαν με τους όρους των πιστωτών. Πράγματι, αρχής γενομένης από τις 13 Ιουλίου, η αυστηρά αντίθετη στη λιτότητα ελληνική κυβέρνηση έχει υποχρεωθεί να επιβάλει ακόμα πιο σκληρή λιτότητα και να εφαρμόσει επώδυνες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, υπό τη στενή επιτήρηση των πιστωτών της.

Γιατί συναίνεσε η ελληνική κυβέρνηση σε όρους που όχι μόνο αντίκεινται στις δικές της υποσχέσεις, αλλά επίσης μοιάζουν πολύ με αυτούς που είχαν απορριφθεί κατά συντριπτική πλειοψηφία από τους ψηφοφόρους στο λαϊκό δημοψήφισμα μόλις μία εβδομάδα νωρίτερα;

Πολλοί πιστεύουν ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας απαντούσε σε ένα τελεσίγραφο των Ευρωπαίων εταίρων του: Αποδέξου τις απαιτήσεις μας ή εγκατέλειψε το ευρώ. Το ερώτημα είναι γιατί συνέστησε μια τόσο ισχυρή απειλή η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ («Grexit»);

Στην πραγματικότητα, από οικονομική σκοπιά, το Grexit δεν αντιπροσωπεύει πλέον τη δυνητική καταστροφή που αντιπροσώπευε κάποτε. Στο κάτω-κάτω, το κύριο βραχυπρόθεσμο κόστος – η διαταραχή του χρηματοπιστωτικού συστήματος – έχει ήδη λάβει σάρκα και οστά στην Ελλάδα: τράπεζες και χρηματιστήριο έχουν μείνει κλειστά, και κεφαλαιακοί έλεγχοι έχουν επιβληθεί. Ενώ οι ενέργειες αυτές ήταν αναγκαίες για να ανακοπεί μία μεγάλης κλίμακας φυγή κεφαλαίων και να αποτραπεί η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, προκάλεσαν επίσης και την απότομη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας.

Στο πλαίσιο αυτό, οι Έλληνες διαπραγματευτές θα μπορούσαν να έχουν εξετάσει μια άλλη πρόταση, που κυκλοφόρησε ανεπίσημα από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, και που πρότεινε η Ελλάδα να λάβει άμεση συγχώρεση χρέους, με αντάλλαγμα την προσωρινή αποχώρησή της από το ευρώ. Αν η Ελλάδα παρέμενε στο ευρώ, δεν θα παρεχόταν καμία ελάφρυνση – όρος σύμφωνος με τη γερμανική θέση ότι η αναδιάρθρωση χρέους για χώρες της ευρωζώνης θα ήταν παράνομη. Ενώ το νομικό επιχείρημα είναι πιθανότατα πλαστό, η άμεση μείωση του χρέους μιας χώρας της ευρωζώνης παραμένει πολιτικά αδύνατη.

Η γερμανική πρόταση, με αιχμή του δόρατος τον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υπογραμμίζει τη θεμελιώδη αλλαγή που έχει επέλθει στη σχέση της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους εταίρους της, από τον καιρό του τελευταίου της πακέτου διάσωσης πριν από τρία χρόνια. Το 2012, η Ελλάδα έλαβε εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ εν είδει χρηματοδοτικής βοήθειας, και οι πιστωτές της, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών εμπορικών τραπεζών, πιέστηκαν να αποδεχτούν σημαντικά «οικειοθελή» κουρέματα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, πρότεινε δημοψήφισμα επί του υφιστάμενου προγράμματος προσαρμογής και της παραμονής της χώρας του στην ευρωζώνη, προειδοποιήθηκε χωρίς περιστροφές από τον τότε πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Αν και ο Παπανδρέου θα είχε ταχθεί υπέρ του προγράμματος προσαρμογής και του ευρώ, το δημοψήφισμα ήταν ένα ρίσκο που οι Ευρωπαίοι εταίροι του ήταν απρόθυμοι να πάρουν.

Η κυβέρνηση Τσίπρα, αντίθετα, μπόρεσε να διεξάγει το δημοψήφισμά της, κι ακόμα και να ταχθεί κατά του προτεινόμενου προγράμματος προσαρμογής των πιστωτών (το οποίο, θα πρέπει να σημειωθεί, δεν βρισκόταν πλέον στο τραπέζι). Ακόμα και το ηχηρό «όχι» που είπαν οι Έλληνες ψηφοφόροι δεν μπόρεσε να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της κυβέρνησης, για έναν απλό λόγο: το Grexit δεν θεωρείται πλέον απειλή για τη σταθερότητα του ευρώ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο Γερμανοί αξιωματούχοι – και ιδίως ο Σόιμπλε – έχουν παροτρύνει την Ελλάδα να αποχωρήσει.

Μόνο εικασίες μπορεί να κάνει κανείς γύρω από τα κίνητρα του Σόιμπλε στην πίεσή του για Grexit. Δείχνει να πιστεύει ότι μια πιο ολοκληρωμένη ευρωζώνη, αν και σίγουρα επιθυμητή, δεν είναι εφικτή με μια χώρα την οποία δεν μπορεί να εμπιστευτεί ότι θα συμμορφωθεί με τους όρους στους οποίους έχει συμφωνήσει η κυβέρνησή της.

Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι του Σόιμπλε, η πρότασή του θα μπορούσε να έχει αντιπροσωπεύσει μια διέξοδο για την Ελλάδα, της οποίας η οικονομία έχει ξεζουμιστεί από τη λιτότητα και της οποίας το τραπεζικό σύστημα ήταν ήδη κλειστό. Η άμεση μείωση του χρέους και η ανάκτηση της οικονομικής κυριαρχίας – ακόμη και με τίμημα την έξοδο από το ευρώ, τουλάχιστον προσωρινά – θα έμοιαζαν να προσφέρουν σημαντικά μακροπρόθεσμα οφέλη. Υπό μία έννοια, ισοδυναμούσε με μια χρυσή ευκαιρία, με τη Γερμανία να προσφέρεται να πληρώσει για κάτι που πολλοί πιστεύουν ότι πρέπει να πράξει η Ελλάδα έτσι κι αλλιώς.

Παρ΄ όλα αυτά, η ελληνική κυβέρνηση απέρριψε την έξοδο, και αντ” αυτού αποδέχτηκε τους σκληρούς όρους των πιστωτών. Αυτό υποδηλώνει ότι, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, οι ηγέτες της Ελλάδας υποκινήθηκαν από κάτι περισσότερο από τα οικονομικά. Ίσως, σε αντίθεση με την επικρατούσα αντίληψη, η πολιτική προσκόλληση των χωρών στην Ευρώπη μέσω του ευρώ να παραμένει πολύ ισχυρή, ακόμα και όταν, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, οι άνθρωποι έχουν υπομείνει πρωτοφανή δεινά από την ένταξή τους στη νομισματική ένωση.

Η λογική της νομισματικής ένωσης, όπως έχουν επισημάνει πολλοί, ήταν πάντα περισσότερο πολιτική παρά οικονομική. Γι΄ αυτόν ακριβώς το λόγο, ενδέχεται κάλλιστα να είναι πολύ νωρίς για να ξεγράψουμε το ενιαίο νόμισμα.


* Ο Ντάνιελ Γκρος είναι διευθυντής του Κέντρου Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής στις Βρυξέλλες. Έχει εργαστεί για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και ως οικονομικός σύμβουλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και του πρωθυπουργού αλλά και του υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας. Είναι συντάκτης των οικονομικών εντύπων� Economie Internationale και� International Finance.

Επικίνδυνα τα παιχνίδια του Ερντογάν

 Μετά το μακελειό στο πολιτιστικό κέντρο της μεθοριακής πόλης Suruc (20 Ιουλίου), και την τηλεφωνική συνομιλία που ακολούθησε μεταξύ του Μπαράκ Ομπάμα και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε (24 Ιουλίου) ότι «η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν να εμβαθύνουν περαιτέρω τη συνεργασία τους για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους».

Αν και οι ακριβείς λεπτομέρειες της συμφωνίας παραμένουν άγνωστες, εντούτοις ο πρόεδρος Ερντογάν επιβεβαίωσε ότι, εντός ενός συγκεκριμένου πλαισίου, η τουρκική κυβέρνηση επέτρεψε τη χρήση των αεροπορικών βάσεων Incirlik και Diyarbakir στον υπό αμερικανική διοίκηση διεθνή αντι-τζιχαντιστικό στρατιωτικό συνασπισμό. Η τουρκική κυβέρνηση φέρεται επίσης να επέτρεψε και τη χρήση των αεροπορικών βάσεων Batman και Malatya, για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης…

Βασίλης Γιαννακόπουλος
Άρθρο του GeoStrategy στο ΠΟΝΤΙΚΙ