Σαμαράς: «Θα πέσουμε όπως ο Καραμανλής»

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΣΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ

Ο φόβος ότι η κυβέρνηση Σαμαρά αντιμετωπίζει ακόμα και το ενδεχόμενο αποσταθεροποίησης και πτώσης εξαιτίας της υπόθεσης της αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ «ζώνει» το Μέγαρο Μαξίμου.

Τα πρώτα σημάδια έχουν ήδη φανεί. Οι πιέσεις των Αμερικανών, αλλά και του Βερολίνου, για να μην πέσει το φιλέτο του φυσικού αερίου σε ρωσικά χέρια, αλλάζοντας καθοριστικά τις γεωνεργειακές ισορροπίες σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη είναι πλέον ασφυκτικές και εκδηλώνονται σε πολλά επίπεδα, φέρνοντας τον πρωθυπουργό σε πολύ δύσκολη θέση.

Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, ο ίδιος ο κ. Σαμαράς εκμυστηρεύτηκε πρόσφατα σε τακτικό συνομιλητή του, τους μύχιους φόβους του: «Θα μας ρίξουν, όπως έκαναν και με τον Καραμανλή» του είπε. Μεταφέροντας το κλίμα που επικρατεί σε υψηλά -στεγανά από παντού- κλιμάκια της κυβέρνησης για ένα θέμα – «κλειδί» για την πορεία της κυβέρνησης, την ώρα που τα φώτα της επικαιρότητας είναι στραμμένα στην υλοποίηση του οικονομικού προγράμματος. Και τη μάχη που δίνει η κυβέρνηση με το χρόνο για να αναστρέψει την κατάσταση στην οικονομία και τις οδυνηρές συνέπειες που προκαλεί η επιδείνωση των μεγεθών, την περαιτέρω ύφεση και τις σφοδρές κοινωνικές αντιδράσεις.

Τα «συνοδευτικά σημεία»

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, απευθείας μεταφορά στον πρωθυπουργό αμερικανικού ή ευρωπαϊκού βέτο για την τύχη της αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ δεν υπάρχει. Υπάρχει βεβαίως, η γνωστή δήλωση πριν μερικές εβδομάδες της εκπροσώπου Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Β. Νούλαντ, περί ανάγκης η Ελλάδα να σεβαστεί τους κανονισμούς της ΕΕ και να διασφαλίσει την πολλαπλότητα των δρόμων του ενεργειακού εφοδιασμού. Πιο «χοντρά» μηνύματα μετέφερε και ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών Ε. Ρούμπιν, που ήρθε στην Ελλάδα για την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό ΤΑΡ. Επίσης, η Α. Μέρκελ ανεπίσημα έχει εκδηλώσει την άποψή της ότι η ΔΕΠΑ πρέπει να κατευθυνθεί σε ευρωπαϊκή κοινοπραξία

.
Υπάρχουν όμως κι άλλα, πολύ σοβαρά «συνοδευτικά σημεία». Πρόδρομα του ότι η Ουάσιγκτον κυρίως δεν αστειεύεται, μη διστάζοντας να στήσει σκηνικό αποσταθεροποίησης στην περιοχή. Η ξαφνική επιδείνωση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, παρά το γεγονός ότι σε δέκα μέρες ο πρωθυπουργός και δέκα υπουργοί θα βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη, ακολούθησε την σαφή απόσυρση της αμερικανικής υποστήριξης στο θέμα της ανακήρυξης της ελληνικής ΑΟΖ. Από υποστηρικτές του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θαλάσσης, οι Αμερικανοί μετατράπηκαν μέσα σε μια νύχτα σε δήθεν «απλούς συμβουλάτορες», προειδοποιώντας για κινδύνους θερμού επεισοδίου στην περιοχή αν η κυβέρνηση επιμείνει στη διακήρυξή της. Κάτι που θυμίζει τη στάση της Ουάσιγκτον στην προ Ιμίων περίοδο. Ήδη διπλωματικοί παρατηρητές μιλούν για κάτι σαν «τελεσίγραφο».

Και αποκαλύπτει όμως, ότι πέραν της ιστορίας της ΔΕΠΑ, το αμερικανικό ενδιαφέρον αφορά και τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες. Δεν είναι καθόλου τυχαία η προσπάθεια του κ. Σαμαρά να δημιουργήσει εξισορροπητικούς παράγοντες, βάζοντας π.χ. στο παιγνίδι και την ΕΕ, μιλώντας για «ευρωπαϊκά κοιτάσματα» εντός της ελληνικής ΑΟΖ, παρουσία του Φρ. Ολάντ. Η γαλλική προθυμία να στηρίξει τεχνικά και στρατιωτικά ακόμα τις ελληνικές έρευνες, δυσαρέστησε το Βερολίνο και φυσικά την Ουάσιγκτον, αλλά η γαλλική στήριξη δεν αρκεί για να αλλάξει το τοπίο.

Δείγμα κλιμάκωσης της έντασης, ότι παρόντος του Δ. Αβραμόπουλου στη Νέα Υόρκη, το υπουργείο Εξωτερικών αναγκάστηκε να καταθέσει ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ προασπίζοντας την ελληνική κυριαρχία στη Ρόδο και στο Καστελόριζο, μετά την εξαγγελία από τους Τούρκους για έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Δευτερευόντως, η Ουάσιγκτον, αλλά και το Βερολίνο και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ασκούν ασφυκτικές πιέσεις για την εδώ και τώρα ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, χωρίς προηγούμενη επίλυση του θέματος του ονόματος, ενώ παράλληλα στήνεται και σκηνικό fast truck επίλυσης του Κυπριακού, αμέσως μετά  την υπογραφή του Μνημονίου της.
Το πρόβλημα για την κυβέρνηση οξύνεται και από τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όπως αναφέρει η ίδια πηγή, ο Αλ. Τσίπρας είναι γνώστης των αμερικανικών προθέσεων. Του διαμηνύθηκαν από τον Ρούμπιν δυο φορές, στην Ουάσιγκτον, αλλά και στην Αθήνα. Αλλά ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να ρισκάρει, επενδύοντας στις ευρωαμερικανικές διαφορές για την ελληνική και ευρωπαϊκή οικονομική κρίση, ρίχνοντας την ευθύνη στην κυβέρνηση, που θα ήθελε μέσω της πρόκλησης μιας τεχνητής κρίσης να τη χρησιμοποιήσει για να αποπροσανατολίσει το σκηνικό από τα προβλήματα της οικονομίας.

Είναι σχέδιο;

Όλα τα παραπάνω, κάλλιστα συνιστούν σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης και της χώρας. κανείς δεν μπορεί να το αποδείξει, ενδείξεις υπάρχουν μόνο, αλλά στο έδαφος μιας βαθύτατης οικονομικής κρίσης, που ολοένα και βαθαίνει και μιας ανάλογης οξύτατης κοινωνικής αναταραχής, μια κρίση στα εθνικά θέματα είναι φανερό ότι τελειώνει πρόωρα τα «ψωμιά της κυβέρνησης».

Άλλες κυβερνητικές πήγες ανησυχούν εξάλλου από το γεγονός της όξυνσης των τρομοκρατικών φαινομένων, που διευρύνουν τα μέτωπα που πρέπει «να σβήσει» η κυβέρνηση, καθώς μια ατμόσφαιρα γενικής ανασφάλειας απλώνεται πια άνω από όλη τη χώρα. Κι εδώ δεν υπάρχει κάτι περισσότερο, που να ενισχύει τις υποψίες, όμως πολλοί επισημαίνουν το σκηνικό αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης Καραμανλή, τον Δεκέμβριο του 2008, με την πυρπόληση επί τέσσερις μέρες της Αθήνας μετά τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου.

Τα μυστήρια της σύγκρουσης των Αμερικανών με τον Καραμανλή.

Έπαιξε το χαρτί του Πούτιν και το πλήρωσε

Ο Κώστας Καραμανλής ουδέποτε έχει μιλήσει δημόσια για αποσταθεροποίηση της κυβέρνησής του εξαιτίας της επιλογής του για στρατηγική ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία. Πολλά στελέχη των κυβερνήσεών του ωστόσο (Πρ. Παυλόπουλος, Δ. Σιούφας, Γ. Βλάχος κ.α.) έχουν μιλήσει ανοιχτά για υπονόμευση της τότε κυβέρνησης από τον υπερατλαντικό παράγοντα για αυτό το λόγο.

Όλα ξεκίνησαν, όταν ο Καραμανλής πήρε την απόφαση να παίξει αυτό το «χαρτί». Και αιφνιδίασε ακόμα και τον κουμπάρο του Ερντογάν, μέσα στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούνιο του 2007, όταν συναντώντας εκεί τον Πούτιν, ανακοίνωσαν από κοινού τη συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου South Stream, από τη Ρωσία προς την Ελλάδα και από εκεί στην Δύση, μέσω Βουλγαρίας.

Η αμερικανική αντίδραση ήταν σφοδρή. Ήδη ο Μπους ήταν εκνευρισμένος από το ότι η Αθήνα είχε παραγγείλει στη Μόσχα προμήθεια – μαμούθ 400 ΤΟΜΑ για τον Στρατό Ξηράς. Η αμερικανική δυσαρέσκεια διαμηνύθηκε με κάθε πρόσφορο τρόπο στην Αθήνα. Ο Καραμανλής προχώρησε σε πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο, εν μέσω πρωτοφανούς γενικής πυρπόλησης της χώρας, με δεκάδες νεκρούς και ανυπολόγιστες καταστροφές. Τις κέρδισε και δυο μήνες μετά, εγκαινίασε με τον Ερντογάν και τον Αζέρο πρόεδρο Αλίεφ στον Έβρο, τον ελληνοτουρκικό αγωγό, που θα μετέφερε στη δυτική Ευρώπη αζέρικο αέριο. Ένα project, που οι Αμερικανοί ήθελαν πάση θυσία από πολλά χρόνια. Παρών στα εγκαίνια, απρόσκλητος  μάλιστα (!!!), ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας Ματ Μπράιζα.

Λίγους μήνες αργότερα, την άνοιξη του 2008, ο Καραμανλής βάζει βέτο στο Βουκουρέστι για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, με τη βοήθεια των Μέρκελ – Σαρκοζί. Ο Μπους δυσφορεί, αλλά δεν προχωράει παρακάτω.
Την επόμενη περίοδο όμως, η Μόσχα ανησυχεί για το ότι δεν έχει περαιτέρω «σήματα» από την Αθήνα για τον South Stream, ενώ κυκλοφορεί έντονα ότι ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευ. Μεϊμαράκης «κρύβεται» στα τηλεφωνήματα του Ρώσου πρέσβη, καθώς έχει πάρει εντολή για «πάγωμα»  της συμφωνίας για τα ΤΟΜΑ.

Είναι η περίοδος που ο Καραμανλής κάνει στροφή. «Παγώνουν» όλα στις σχέσεις με τη Μόσχα. Και τα εξοπλιστικά και ο αγωγός. Ο Πούτιν έξαλλος, διαμηνύει στην Αθήνα το τέλος των ελληνορωσικών σχέσεων. Λέγεται δε, ότι τις τελευταίες ημέρες της θητείας του ο Καραμανλής αναζητούσε τον Πούτιν στο τηλέφωνο, αλλά ο ισχυρός άνδρας της Ρωσίας δεν ανταποκρίθηκε ποτέ.

Τα Wikileaks πρόδωσαν τους Αμερικανούς

Αντί υποθέσεων μιλούν τα γεγονότα. Τo WikiLeaks έρριξε φως σε πολλές σκοτεινές πτυχές των ελληνοαμερικανικών σχέσεων στην περίοδο 2007-09. Η δημοσιοποίηση του τηλεγραφήματος του Μπράιζα προς τον Έλληνα πρέσβη στην Ουάσιγκτον Αλ. Μάλλια έκανε αίσθηση. Ο Μπράιζα χαρακτήριζε τα περί South Stream «ολέθρια ενέργεια του πρωθυπουργού Καραμανλή». Και συνέχιζε: «Δεν συνεργαζόμαστε στα ζητήματα ενεργειακής ασφάλειας; Δεν έπρεπε τουλάχιστον να μας είχατε στείλει μια προειδοποίηση; Αποφάσισε η Ελλάδα να σφυρηλατήσει στρατηγική συνεργασία με τη Ρωσία για το φυσικό αέριο;». Αυτά μετά τα εγκαίνια του TGI στον Έβρο, παρόντος του Μπράιζα, τον Δεκέμβριο του 2007.

Την ίδια εποχή ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντ. Σπέχαρντ και η νο2 της πρεσβείας κυρίας Ντ. Μακάρθι αναφέρουν σε άλλο έγγραφο ότι εργάζονται για να ακυρώσουν τόσο τη συμφωνία αγοράς τεθωρακισμένων από τη Ρωσία όσο και τη συμφωνία για τον αγωγό South Stream.

Κορύφωση; Οι αποκαλύψεις για το σχέδιο δολοφονίας του Καραμανλή από ξένες μυστικές υπηρεσίες, που μάλιστα εξελίχθηκε και σε εμπλοκή ξένων πρακτόρων έξω από τη Ραφήνα στα τέλη Απριλίου του 2008. Την πλήρη αλήθεια για αυτή την υπόθεση την ξέρουν μόνο οι Κ. Καραμανλής, Πρ. Παυλόπουλος, προϊστάμενος της τότε ΕΥΠ και ο διοικητής της πρέσβης Κοραντής, αργότερα βουλευτής του ΛΑΟΣ.

Η εν λόγω ιστορία εντασσόταν σε ένα ευρύτερο σχέδιο ξένων μυστικών υπηρεσιών, πολιτικής, οικονομικής – επιχειρηματικής και κοινωνικής αποσταθεροποίησης της χώρας και της κυβέρνησης, ακόμα και δημιουργίας κρίσης σε εθνικό θέμα, με τον κωδικό «Πυθία». Για τη υπόθεση της απόπειρας ασκήθηκε δίωξη κατά παντός υπευθύνου, πέρυσι τέτοια εποχή. Η έρευνα για την αλήθεια συνεχίζεται…

Κινήσεις «απεγκλωβισμού»

Ο πρωθυπουργός βρίσκεται μπροστά σε κορυφαίο δίλημμα. Με βάση ότι έχει συμβεί μέχρι τώρα στον εν εξελίξει διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση των ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ, οι ρωσικές προτάσεις των Gazprom και Sintez είναι οι πλέον συμφέρουσες, ο κίνδυνος όμως ρήξης με Αμερικανούς και Ευρωπαίους είναι ορατός.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι δέχεται εισηγήσεις κινήσεων «απεγκλωβισμού», παρότι ο Πούτιν διαμηνύει ότι αν δεν αναλάβει το project, η Ελλάδα θα πρέπει να ξεχάσει το κεφάλαιο «ρωσικές επενδύσεις», αλλά και τουριστικό ρεύμα από τη Ρωσία.

Τα επόμενα 24ωρα είναι κρίσιμα. Οι Αμερικανοί έριξαν στο τραπέζι την ιδέα να υπάρξει συνεργασία κάποιας ευρωπαϊκής κοινοπραξίας, με τους Αζέρους, ώστε να αυξηθεί το τίμημα πώλησης της ΔΕΠΑ. Αλλιώς, εκτός των άλλων υπάρχει και ο κίνδυνος του Ειδικού Δικαστηρίου. Επίσης, παρασκηνιακά εξελίσσονται συνεννοήσεις, ώστε αν τελικά οι Ρώσοι κερδίσουν το project, να ανατραπεί η απόφαση από τις Βρυξέλες, απ’ όπου θα πρέπει να εγκριθεί στη συνέχεια.

Αυτό θα ήταν και ένα καλό άλλοθι για τον κ. Σαμαρά, ώστε να κατευνάσει την οργή του Πούτιν. Πρόκειται πάντως κι αυτή, για κίνηση υψηλού ρίσκου. Αλλά όλη η υπόθεση μοιάζει πια με σταυρόλεξο για «πολύ δυνατούς λύτες». Ίσως και άλυτο…

Press Time

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s