Τραπεζικοί φόβοι για ντόμινο στην αγορά

Έντονη είναι ανησυχία για δημιουργία συνθηκών ντόμινο στην αγορά καθώς όπως αναφέρουν τραπεζίτες αυτή τη στιγμή υπάρχουν περί τις 20 εταιρίες (εισηγμένες αλλά και συνδεδεμένες με εισηγμένες) που βρίσκονται στο κόκκινο και έχουν συνολικές υποχρεώσεις άνω 3,5 δις Ευρώ εκ των οποίων τα 2/3 είναι τραπεζικές. Ειδικότερα μεταξύ των εταιριών που θεωρούνται επίφοβες περιλαμβάνονται οι Μηχανική, Αλτερ, Nutriart, ANEK, ΝΕΛ και Βωβός, Πετζετάκις, Λάβιφαρμ, Σελόντα και Σέλμαν.

Από την πλευρά των τραπεζών διατυπώνεται ανησυχία για το χειρισμό του κόστους από συγκεκριμένες επιχειρήσεις αλλά και καχυποψία για τις πραγματικές προθέσεις των επιχειρηματιών.

Οι τράπεζες πάντως έχουν αρχίσει να αποστέλλουν τελεσίγραφα σε βασικούς μετόχους επιχειρήσεων οι οποίες βρίσκονται αντιμέτωπες με πλήθος προβλημάτων και διαθέτουν υψηλό δανεισμό.

Πλέον παρέχονται ασφυκτικές προθεσμίες ώστε να γίνουν οι απαραίτητες μειώσεις κόστους ενώ ταυτόχρονα πιέζουν για κεφαλαιακή ενίσχυση των εταιριών. Και αυτό διότι βλέπουν ότι ενώ υπάρχουν επιχειρήσεις με σημαντικά προβλήματα οι διοικούντες δεν εστιάζουν στον περιορισμό του κόστους ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι συνεχίζουν να απολαμβάνουν υψηλών αποδοχών αλλά και να διενεργούν συναλλαγές οι οποίες δημιουργούν υποψίες για μεταφορά κεφαλαίων από τις εισηγμένες σε επιχειρήσεις φαντάσματα.

Βέβαια παρά τη σκληρή γραμμή που φαίνεται να τηρούν οι τράπεζες ειδικά σε περιπτώσεις υπερδανεισμού δυσκολεύονται να λάβουν αποφάσεις καθώς υπάρχει πάντοτε ο φόβος της δημιουργίας συνθηκών ντόμινο.

Έτσι προσπαθούν σε περιπτώσεις όπου η κατάρρευση μιας επιχείρησης μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες παρενέργειες να εξασφαλίσουν ότι μπορούν προηγουμένως και να οδηγήσουν όσο το δυνατόν πιο ελεγχόμενα την εταιρία στο τέλος του κύκλου ώστε να αποφύγουν να γράψουν και οι ίδιες μεγάλες ζημίες από το κύκλο της κατάρρευσης που θα δημιουργηθεί.

Όπως αναφέρει στέλεχος επιχειρηματικών χορηγήσεων μεγάλης τράπεζας « στην παρούσα φάση καλούμαστε να βρούμε τη χρυσή από κοινού με τις άλλες τράπεζες και να κινούμαστε ενιαία προκειμένου να αποφύγουμε τη δημιουργία ανεξέλεγκτων καταστάσεων». Αυτό βέβαια σημαίνει ότι κάποιες τράπεζες πρέπει να βάζουν νερό στο κρασί τους και να δέχονται να υποστούν απώλειες σε κάποιες περιπτώσεις προκειμένου να μη βγουν χαμένες συνολικά επιδιώκοντας αποκλειστικά το ίδιος όφελος.

Στο πλαίσιο αυτό πάντως οι εγχώριοι τραπεζίτες φαίνεται να έχουν βρει μια φόρμουλα επικοινωνίας ειδικά για περιπτώσεις υπερδανεισμένων επιχειρήσεων. Η τακτική που ακολουθείται είναι σχεδόν συγκεκριμένη.

Σε πρώτη φάση όταν προκύπτει το πρόβλημα και εφ όσον δεν υπάρχουν άλλου είδους υποψίες γίνεται αναχρηματοδότηση δανείων των επιχειρήσεων και χορηγείται μικρού ύψους πρόσθετης ρευστότητα προκειμένου να καλυφθούν βασικές ανάγκες για κεφάλαιο κίνησης.

Σε όλες τις περιπτώσεις οι τράπεζες ταυτόχρονα με την αναχρηματοδότηση ζητούν υποθήκες επί ακινήτων, ή επί άλλων αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων καθώς και υψηλές αμοιβές αναδιάρθρωσης fees ώστε να ενισχύσουν τα καθαρά έσοδα από τόκους.

Όταν τα περιουσιακά στοιχεία που υποθηκεύονται δεν είναι αρκετά ζητούν από τους βασικούς μετόχους να βάλουν το χέρι στην τσέπη ή να πουλήσουν δραστηριότητες ενώ δεν λείπουν και ενέργειες από η δέσμευση πιστώσεων από factoring για την αποπληρωμή τόκων και δόσεων.

Πάντως η αίσθηση που υπάρχει στους τραπεζίτες είναι ότι κάποιοι επιχειρηματίες δεν έχουν λάβει το μήνυμα. Από τις μέχρι τούδε κινήσεις τους δεν δείχνουν να έχουν λάβει το μήνυμα. Οι περισσότεροι μάλιστα φαίνεται κατά τους τραπεζίτες ότι επιδίδονται σε διάφορα τρικ , επιδιώκοντας να βρουν λύση στο πρόβλημα των εταιριών τους χωρίς ταυτόχρονα να λάβουν επώδυνες για την «τσέπη» και την περιουσία τους αποφάσεις.